12. desember 2019

Ég hafði fundið draumamasternámið erlendis og komist í viðtal. Þetta voru spennandi tímar og ég ætlaði sko að sigra heiminn. Ég viðurkenni þó að samtímis var ég mjög stressuð. Þetta yrði stór ákvörðun sem myndi breyta lífi mínu.

Um nætur lá ég andvaka og ímyndaði mér hvað ég myndi segja í viðtalinu til að undirbúa mína fullkomnu framtíð.

Þetta var farið að loða við þráhyggju og mér tókst að koma þessu inn í allar samræður sem ég átti við vini og vandamenn. Til þess að dreifa huganum ákvað ég að skreppa í stutt ferðalag nokkrum dögum fyrir viðtalið mikla og skráði mig í fimm daga hópferð á Suðurlandið. Þannig væri ég fersk í viðtalinu daginn eftir að ég kæmi heim.

Á ferð minni um Suðurland kynntist ég skemmtilegu fólki, þar á meðal bandarískum strák og okkur kom fljótt vel saman. Hann var með þykkt svart hár og ólívulitaða húð, enda var hann ættaður frá Gvatemala. Ég hafði aldrei séð jafn blá augu og hans og þau mynduðu mikla skerpu í andlitinu. Ekki leið á löngu þangað til að ég fór  að vera smá skotin í honum.. Tortryggin spurði ég nokkrar stelpur sem ég hafði vingast við: ,,Er augljóst að ég sé skotin í honum?“’ Þær svöruðu: ,,Nei það er ekki augljóst, hins vegar er það sjúklega augljóst að hann er hrifinn af þér! Hann er alltaf að horfa á þig, er alltaf að reyna að tala við þig og að vera nálægt þér.’“ Maginn á mér hringsnerist og mér leið eins og innyflin mín væru úr bleiku glimmeri. Allt var gott í heiminum. 

Í partýi á þriðja kvöldi ferðarinnar fórum við afsíðis að spjalla. Hann hrósaði mér fyrir fallegt hár og falleg augu. Við spjölluðum til tvö um nóttina og það var ótrúlegt hvað við náðum miklu upp úr hvort öðru. Það sem eftir lifði af ferðinni vorum við eins og kærustupar, héldumst í hendur hvert sem við fórum. Þegar ferðinni lauk og til Reykjavíkur kom, sýndi ég honum strax borgina mína þar sem hann var að fara heim daginn eftir.

En búmm! Allt í einu var sem glimmertilverunni hefði verið kippt undan mér. Aðeins nokkrar klukkustundir voru í viðtalið sem ég hafði haft þráhyggju fyrir og átti að breyta lífi mínu.

Ég gerði mér fyllilega grein fyrir að ég þyrfti ró og næði. En á sama tíma hafði ég mikla löngun til að eyða þessum örfáu klukkustundum sem hann átti eftir á landinu, með honum. Ég varð ringluð. Hvað átti ég að gera? Ég reyndi að slá tvær flugur í einu höggi og haga því þannig að hann yrði hjá mér á meðan Skype-viðtalinu stæði, en héldi sig úr augsýn. Ég er sannur Íslendingur og taldi mér trú um að  þetta hlyti að reddast. Í reynd var þessi ákvörðun alls ekki góð. Ég tók tölvuna mína og settist inn í stofu. Hann settist í sófann beint á móti mér sem hjálpaði ekki til við einbeitinguna. Þegar að viðtalinu kom hafði ég gleymt öllum spurningum sem ég var búin að æfa. Ég hafði gripið röng gögn með mér til að hafa við höndina og að auki gleymt að láta meðleigjanda minn vita að ég væri í mikilvægu viðtali á þessum tíma.

Þarna sat ég sveitt við að reyna að einbeita mér að tala við fulltrúa frá einum besta og virtasta háskóla Evrópu. Þessir þrír aðilar sem birtust mér á skjánum héldu á lyklinum að framtíð minni, framtíð sem ég hef verið að vinna að síðan ég var sjö ára gömul.

Mér leið vægast sagt ömurlega eftir að viðtalinu lauk. 

Stuttu seinna fór hann aftur til Bandaríkjanna. Ég vildi halda sambandi við hann og sjá hvert þetta myndi leiða okkur en hann ekki. Við kvöddumst og ég veit ekki hvort ég muni nokkurn tíma sjá hann aftur. Varðandi skólann þá fékk fréttir nokkrum vikum síðar um að ég væri þriðja efst á biðlista og það var betra en ég hafði búist við eftir þetta mjög svo klúðurslega viðtal. En ég komst ekki inn að lokum.  

Ég kom sjálfri mér algjörlega á óvart. Í sannleika sagt hefur mér alla tíð þótt strákamál vera truflun frá hlutum sem skipta raunverulega máli.

Þarna var ég ekki einungis stödd á bleiku skýi, heldur bleikri þoku og innst inni skammaðist ég mín fyrir  að nánast fórna þessu mikilvæga tækifæri til að þess eins að eyða meiri tíma með strák sem ég þekkti lítið.

Ég hafði alltaf sagt og hugsað að ég myndi aldrei fórna neinu sem myndi bitna á frama mínum fyrir einhvern strák og botnaði ekkert í því þegar aðrir konur virtust gera það. Það var ekki fyrr en nokkrum dögum síðar sem ég áttaði mig á hvað ég var í raun mikill hræsnari. 

Því miður búum við í samfélagi þar sem gerðar eru meiri kröfur til kvenna en karla. Gagnkynhneigðar konur eiga það stundum til að fórna hlutum fyrir mennina sem þær elska og taka á sig ólaunuð störf.  Ég hef alltaf verið dauðhrædd um að falla í þá gryfju. Oft er það meiri og ósanngjarnari barátta fyrir konur að klífa metorðastigann og vera teknar alvarlega sem æðstu stjórnendur. Að benda á óréttlætið og berjast fyrir réttindum kvenna hefur alltaf verið mín hugmynd um femínisma en staðreyndin er sú að hann snýst um svo miklu meira.

Kjarni femínisma snýst að mínu mati ekki um að gagnrýna þau sem taka ákvörðun um að setja sjálf sig til hliðar fyrir aðra, heldur snýst málið öllu heldur um frelsi einstaklinga til að hafa val um hvernig þeir vilja haga lífi sínu.













— — —


Styrkir þú Vía?

Vía treystir á þitt framlag. Með því að styrkja Vía tekur þú þátt í að halda uppi miðli sem lætur sig jafnrétti og fjölbreytileika varða.

Vía, áður þekkt sem Flóra útgáfa, hefur verið starfandi í 3 ár fyrir gagnrýna lesendur sem langar að kafa undir yfirborðið á marghliða samfélagsumræðu út frá jafnréttissjónarmiðum. Vía hefur frá upphafi fjallað um aðkallandi málefni líðandi stundar og birt fjölda einstakra pistla sem hafa varpað ljósi á ójöfnuð, ójafnrétti, fordóma, íhaldssemi og ofbeldi sem finna má á öllum stigum samfélagsins. Við leggjum áherslu á að upphefja frásagnir þeirra einstaklinga sem valdakerfi fara hvað verst með og valdefla raddir fólks með lifaða reynslu.

Hvert einasta framlag, stórt eða lítið, gerir okkur kleift að halda uppi gagnrýnni jafnréttisumræðu og er ómissandi fyrir áframhaldandi starf Vía.


Styrkja Vía


** Kíktu við á Uppskeru, listamarkaðinn okkar **
















fyrri grein:
Ég snoðaði mig

Mest lesin:
Tilveruréttur minn

Mælum með:
Manic Pixie Dream Girl: Hún – fyrir hann

næsta grein:
Fyndnustu, heitustu og heilögustu mínar


Lesa meira um...

Allar greinar í 5. útgáfu
Ekki allir karlmenn
Ásbjörn Erlingsson
9. desember 2019

Karlmennska Kynhlutverk Menning / List Myndaþáttur Útgáfa 5 útgáfugrein
Ekki biðja mig að vinna vinnuna þína
Inga Björk Margrétar Bjarnadóttir
10. desember 2019

Ableismi / réttindabarátta fatlaðra Kvennréttindi Útgáfa 5 útgáfugrein
Forréttindapési
Eva Sigurðardóttir
10. desember 2019

Samtvinnun / Intersectionality Útgáfa 5 útgáfugrein
Hláka
Jóna Kristjana Hólmgeirsdóttir
10. desember 2019

Ljóð Skapandi skrif Útgáfa 5 útgáfugrein
Um hríð
Lára Kristín Sturludóttir
11. desember 2019

Kvennréttindi Ljóð Skapandi skrif Útgáfa 5 útgáfugrein
Fyndnustu, heitustu og heilögustu mínar
Steinunn Ólína Hafliðadóttir
11. desember 2019

Kvennasaga Menning / List Útgáfa 5 útgáfugrein Viðtöl
Mun ég glata sjálfri mér ef ég fylgi hjartanu?
Theodóra Listalín
12. desember 2019

Atvinnulíf / Nýsköpun Sjálfsást Útgáfa 5 útgáfugrein
Ég snoðaði mig
Vigdís Hafliðadóttir
12. desember 2019

Kynhlutverk Líkamsímynd Útgáfa 5 útgáfugrein
Femínísk útópía hvað?
Ragnhildur Þrastardóttir
12. desember 2019

Menning / List Útgáfa 5 útgáfugrein
Lapis Lazuli
Sigrún Björnsdóttir
13. desember 2019

Kvennasaga Ljóð Menning / List Útgáfa 5 útgáfugrein
Mýkt er máttur
Gyða Guðmundsdóttir
13. desember 2019

Atvinnulíf / Nýsköpun Útgáfa 5 útgáfugrein
Á femínismi heima á haugunum?
Una Hallgrímsdóttir
13. desember 2019

Hamfarahlýnun / Umhverfismál Kynhlutverk Útgáfa 5 útgáfugrein
Júllur og jólabækur
Eva Lín Vilhjálmsdóttir
14. desember 2019

Bókmenntir Listakonur Menning / List Útgáfa 5 útgáfugrein
Kynrænt sjálfræði
Ingibjörg Ruth Gulin
14. desember 2019

Hinsegin / LGBTQIA+ Intersex Lögfræði Trans (íslenskar greinar) Útgáfa 5 útgáfugrein
Hvernig líður þér
Mars Proppé
15. desember 2019

Geðheilsa Hinsegin / LGBTQIA+ Trans (íslenskar greinar) Útgáfa 5 útgáfugrein
Tilbrigði við fjallgöngu I II
Magnea Þuríður
15. desember 2019

Ljóð Útgáfa 5 útgáfugrein
Hvað er ég?
Sigrún Alua Ásgeirsdóttir
15. desember 2019

Kynþáttafordómar / Rasismi Útgáfa 5 útgáfugrein




Mun ég glata sjálfri mér ef ég fylgi hjartanu?